🔸سودان از زمان استقلال خود شاهد جنگهای متعددی بوده است، اما جنگی که در ۲۶ فرودین ۱۴۰۲ آغاز شد و تا به امروز یکم اردیبهشت ۱۴۰۵ ادامه داشته از نظر وسعت، شدت و آثار مخرب آن متفاوتتر از جنگهای پیشین بوده است؛ اکنون جنگ در این کشور وارد سال چهارم شده است. نظر به اهمیت موضوع در ادامه به بحرانهای اقتصادی این جنگ، بحران بهداشتی، آموزشی و به آخرین وضعیت انسانی و زیر ساخت کشور اشاره خواهد شد.
1⃣ بحران اقتصادی: اقتصاد سودان فروپاشی بزرگی را تجربه کرده و تقریباً به طور کامل از هم گسیخته است، به طوری که برآوردهای بانک جهانی و سازمان ملل نشان میدهد جنگ در یک سال و نیم اول خود، معادل ۲۵۰ میلیارد دلار خسارت وارد کرده است. تولید ناخالص داخلی سودان از حدود ۵۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۲ به ۲۸ میلیارد دلار در برآوردهای سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است که نشاندهنده کاهش ۵۰ درصدی است. همچنین گزارشها از تخریب یا تعطیلی ۷۰٪ از تأسیسات صنعتی بزرگ و غارت و از هم پاشیدن کامل ۴۵۰۰ کارخانه خبر میدهند. ارزش پوند سودان از ۶۰۰ پوند به ازای هر دلار قبل از جنگ به ۳۶۰۰ پوند در آغاز سال ۲۰۲۶ سقوط کرده و ۹۰٪ فعالیت اقتصادی خارج از نظام بانکی انجام میشود.
2⃣ بحران بهداشتی: سازمان جهانی بهداشت ۳۴۲ حمله به مراکز بهداشتی را ثبت کرده است که منجر به فروپاشی تقریباً کامل خدمات شده است. ۸۲٪ از بیمارستانها از مجموع ۵۰۴ بیمارستان به طور کامل تعطیل شدهاند و بیماریهای وبا، مالاریا و تب دنگی به دلیل فروپاشی برنامههای کنترل و بدتر شدن شرایط محیطی گسترش یافتهاند.
3⃣ بحران آموزشی: روند آموزش تقریباً دو سال تحصیلی متوقف شده است، آمارها نشان میدهد که ۸۵۰۰ مدرسه به طور کامل تخریب شدهاند و ۱۲۰۰ مدرسه به مراکز اسکان نظامی یا پادگان تبدیل شدهاند. حدود ۷۵٪ معلمان آواره یا مهاجرت کردهاند. تعداد کودکان خارج از کلاسهای درس بیش از ۹.۲ میلیون کودک بین ۶ تا ۱۷ سال است.
4⃣ بحران انسانی: سازمانهای بینالمللی بحران انسانی در سودان را بدترین بحران در جهان در عصر مدرن توصیف میکنند، حدود ۹ میلیون نفر آواره داخلی شدهاند و ۴.۵ میلیون نفر به کشورهای همسایه مانند چاد، مصر، جمهوری آفریقای مرکزی، اوگاندا و اتیوپی پناه بردهاند و درصد کمی نیز به اروپا رفتهاند. در نتیجه، بیش از ۳۰ میلیون نفر به کمکهای انسانی نیاز دارند و ۱۹ میلیون نفر با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند.
5⃣ وضعیت زیرساختهای اساسی: شبکه ملی برق فروپاشیده است و گزارشها نشان میدهد که پایتخت که قبلاً ۴۰۰ مگاوات مصرف میکرد، اکنون تنها با ۵٪ از طریق ژنراتورهای خصوصی کار میکند. همچنین ۷۵٪ از ایستگاههای آب کاملاً تخریب شدهاند، ۲۵۰۰ کیلومتر جاده آسفالت شده و سه پل اصلی در پایتخت خارطوم نابود شدهاند.